[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: برگزاری دومین دوره ملی «تمرینات ورزشی در کودکان استثنائی»
:: غرفه قرآنکده توانمندان در نمایشگاه قرآن کریم
:: اولین‌بار که درباره اوتیسم شنیدم
:: نیم‌درصد تخت‌های بیمارستانی برای توانبخشی
:: مهاجرت بیماران "اس ام ای" به خارج از کشور بدلیل نبود دارو/ وزارت بهداشت زیر بار واردات داروها بدلیل هزینه بالا نمی‌رود/ افزایش قیمت ۷۰ درصدی آ
:: ابداع عصای هوشمند برای نابینایان
:: فعالیت نخستین کتابخانه عمومی تخصصی نابینایان در زنجان
:: فرودگاه خرم‌آباد خدمات ویلچری ندارد
:: پولی که سالانه خرج بیماران خاص می‌شود/برنامه‌ای که هموفیلی‌ها را از رنج تایید نسخه رها می‌کند
:: قانون زیر باران سوال معلولان
:: 2 دونده همدانی به بازی های آسیایی نابینایان راه یافتند
:: معلولان، بزرگترین اقلیت جهان
:: اردوی تیم ملی دوچرخه سواری در زنجان برگزار می شود
:: اولین مرکز جامع اختلالات بلع و تغذیه برای معلولان ذهنی یزد ساخته می‌شود
:: چرا یک معلول باید به دادگاه برود؟
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: مترو و بی. ار. تی همچنان دور از دسترس معلولین ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۳/۱/۲۶ | ارسال‌کننده:  زهرا خان اف | 

هزینه مناسب سازی پروژه های شهری مخصوصا حمل و نقل عمومی مانند بی ار تی و مترو در مقایسه با هزینه اجرای پروژه اصلی بسیار ناچیز است. سال هاست وعده های نصب آسانسور و یا مناسب سازی ایستگاه های بی ار تی شنیده می شوند اما سرعت حرکت برای تحقق این شعارها و وعده ها حلزونی است و در مواردی مناسب سازی های گذشته نیز به علت در نظر نگرفتن این قشر با تغییر و تخریب مواجه شده اند که نصب کارت خوان های غیر اصولی در ایستگاه های بی ار تی نمونه این تغییرات است که عملا استفاده معلولین از بی ار تی را در تمام ایستگاه های مسقف غیر ممکن کرده است.

 

AWT IMAGE

 

به نظر می رسد ضرورت مناسب سازی فضاهای عمومی بویژه حمل و نقل عمومی بر مسولین شهری آشکار نشده است هر چند نگرانی هایی در رابطه با هرم جمعیتی کشور مطرح شده است اما بی توجهی به نیاز های افراد سالمندی که در آینده ای نه چندان دور وارد جامعه می شوند به قوت خود باقی است.

 

با توجه به سرعت پیر شدن جمعیت دنیا، پیش بینی می شود جمعیت افراد بالای 60 سال از 11 درصد در سال 2006 به 22 درصد تا سال 2050 برسد به عبارتی جمعیت افراد مسن برای اولین بار در تاریخ بیشتر از کودکان و نوجوانان (0-14 سال) خواهد شد و به عبارتی به دو برابر خواهد رسید و سرعت پیر شدن در کشور های در حال توسعه بیشتر از کشورهای پیشرفته است*. نبود زیر ساخت های لازم و اولویت نداشتن توجه به نیازهای اولیه افراد دارای معلولیت و سالمندان مشکلات متعددی برای این افراد در جوامع در حال توسعه ایجاد کرده است که با افزایش تعداد سالمندان لزوم توجه به نیازهای این افراد بیش از پیش اهمیت می یابد.

 

در کنار مشکلات آلودگی و ازدحام جمعیت در کلان شهرها افراد معلول با هزینه های سرسام آور حمل و نقل شهری نیز دست به گریبانند؛ از سوی دیگر سرویس های ویژه حمل و نقل معلولین هم نتوانسته پاسخگوی نیاز معلولین باشد. باور این مسله سخت است که اتوبوس های خطوط بی ار تی با وجود داشتن فضای مناسب برای استقرار ایمن ویلچر، صرفا به خاطر نصب کارت خوان در ورودی ایستگاه ها از دسترس افراد معلول خارج شده اند. در بسیاری از مسیر ها نیز به دلیل وجود پل های عابر پیاده و عدم وجود بالابر و آسانسور، استفاده از اتوبوس های تند رو برای افراد معلول غیر ممکن است و تعداد بسیار محدود بالابرهای موجود هم عموما خارج ازسرویس هستند و مدت هاست به حال خود رها شده اند.

 

علارغم گذشت سال ها از وعده نصب آسانسور برای ایستگاه های مترو تنها تعداد معدودی از ایستگاه ها مجهز به آسانسور هستند که این ایستگاه ها نیز در انتهای خطوط قرار دارند و نقاط پر تردد و مرکزی شهر در حال حاضر دور از دسترس معلولین هستند و نکته مهم در این رابطه استاندارد نبودن همین آسانسورهایی است نصب شده اند و در آنها دکمه ها در ارتفاع بالا قرار دارند و عملا برای افرادی که بر روی ویلچر هستند قابل استفاده نیستند. با این وجود می توان به راحتی دریافت معدود مناسب سازی های صورت گرفته در حمل و نقل عمومی سطحی بوده و کمکی به استقلال معلولین نمی کنند.

 

به نظر می رسد ناآگاهی، بی اطلاعی و نداشتن دانش کافی پیمانکاران و مجریان طرح های شهری در رابطه با مناسب سازی فضاهای عمومی مهمترین عامل در ایجاد محدودیت برای افراد دارای معلولیت شده است. هر چند اقداماتی برای رفع موانع شهری در برخی مناطق صورت گرفته است اما روند پیشرفت بقدری آهسته و کند است که نتایج ملموسی برای تردد ایمن اقشار آسیب پذیر در کوتاه مدت و میان مدت قابل تصور نیست. اولویت نداشتن حل مشکلات ذکر شده و نبود مدیریت واحد در مناسب سازی و نظارت بر پروژه های شهری از دیگر عوامل موثر در محرومیت افراد دارای معلولیت و سالمندان از خدمات شهری شده است. تنها می توان امیدوار بود با حذف نگاه خیریه به مسائل معلولین قانونمداری در دستور کار مسئولین شهری قرار گیرد و راه برای مشارکت افراد معلول در جامعه از این طریق هموار شود.

 

منبع: مردم سالاری

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 1671 بار   |   دفعات چاپ: 400 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 32 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 51 queries by YEKTAWEB 3666