[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: گزارشی از حضور کاروان‌های زیر سایه خورشید در ۲۰۰۰ نقطه در سه قاره جهان
:: جشنواره غذا، شیرینی و نان سنتی در گناباد برگزار شد
:: رقم یارانه سرانه مراکز روزانه و شبانه‌روزی بهزیستی اعلام شد
:: حل مشکلات مسکن‌مهر ماسال نیازمند توجه ویژه است
:: یک هزار و ۲۰۰ معلول در مراکز بهزیستی نگهداری می شوند
:: اولین نمایشگاه تجهیزات تخصصی نابینایان و کم بینایان کشور
:: مشکل معلولان برای دریافت خدمات توانبخشی/آمار معلولیت ها در کشور
:: افزایش جریمه پارک غیرمجاز در محل توقف معلولان
:: حتی یک کارتن‌خواب سامان‌دهی‌نشده در مشهد نداریم
:: ‌ضمانت اجرایی نداشتن قانون سه درصد اشتغال معلولین در دستگاه‌های اجرایی
:: افق ۱۴۰۰ وزارت بهداشت برای افزایش مصرف داروهای خوراکی در تالاسمی‌ها
:: فراز و نشیب‌های زندگی بیماران کلیوی
:: نابینایان در رؤیای استخدام پیر می شوند
:: تلفن مشاوره 1480 بهزیستی پاسخگوی مشکلات فردی و خانوادگی است
:: خانه دار شدن معلولان با تفاهمی پنج‌جانبه
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: معلولیت، محدودیت نیست ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۴/۴/۸ | ارسال‌کننده: تقی زاده | 
معلولیت، محدودیت نیست
ما باید درک کنیم که معلولین نیز باید زندگی‌ای مانند ماداشته باشند. درک این مهم، مسئولیت همه ماست. باید آن را باور کرد. باید در دل‌ها نشاند. باید دیده‌ها را بر آن گشود. باید فهمید که معلولیت نباید معنایی دگرگونه به زندگی انسان‌هایی که دچار آن شده‌اند بدهد. نباید پذیرفت که معلولیت محرومیت است. اما باید دانست که معلولیت دشوار است. نقص داشتن سخت است و نیاز به باور و یاری ما دارد.
معلولیت چیست؟
به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه قانون، معلول اساسا به شخصی اطلاق می‌شود که بر اثر نقص ذهنی و یا جسمی، به طور مستمر اختلال قابل توجهی در سلامت و کارایی عمومی و یا شئون اجتماعی، اقتصادی و حرفه‌ ای او به وجود آمده باشد، به طوری که این اختلال، از استقلال فردی، اجتماعی و اقتصادی وی کاسته باشد. اما این نکته را از یاد نبرید که معلولین نیز زندگی می‌خواهند. درست همان سان که دیگران به آن نیازمندند.
 آری حق معلولین است که مثل دیگران زندگی کنند و درک آن مسئولیت دیگران است. اما نه، هنوز حس غربت در میان واژه‌های « معلولین، دیگران» یعنی( من و تو و…) معنا را سخت، سرد و غم انگیز کرده است، و این‌گونه حق مطلب ادا نمی‌شود. ما باید درک کنیم که معلولین نیز باید زندگی‌ای مانند ماداشته باشند. درک این مهم، مسئولیت همه ماست. باید آن را باور کرد. باید در دل‌ها نشاند. باید دیده‌ها را بر آن گشود. باید فهمید که معلولیت نباید معنایی دگرگونه به زندگی انسان‌هایی که دچار آن شده‌اند بدهد. نباید پذیرفت که معلولیت محرومیت است. اما باید دانست که معلولیت دشوار است. نقص داشتن سخت است و نیاز به باور و یاری ما دارد.
 چگونه آنها را یاری کنیم؟
اولین اقدام در راه یاری به آنان ، باور آنهاست. اینکه بپذیریم همانند ما در اجتماع سهم دارند،هم در بهره‌گیری از آن و هم در ساختنش. معلولان باید فرصت یابند تا استعدادهای خلاق هنری و فکری خود را رشد دهند و آن را نه تنها برای منافع خود، بلکه برای غنی‌سازی جامعه به کار گیرند.
 لذا باید دسترسی آنان برای مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی تضمین شود. از جمله این اقدامات، می‌توان تهیه وسایل کمک ارتباطی برای ناشنوایان، منابع و مطالب علمی به خط بریل یا نوارهای صوتی برای نابینایان و مطالب خواندنی که با توان و استعداد افراد معلول ذهنی مناسب باشد را نام برد. کودکانی که دچار معلولیت هستند را نباید از جامعه طرد کرد. همواره باید به آنان در بازی‌های گروهی کودکان نقش داد، تا دچار انزوا نشود. در کنار این تفکر، والدینی که کودکان سالم دارند باید به بچه‌های خود بیاموزند که با کودکان معلول چون دیگران رفتار کنند. وقتی این نگرش در کودکان ما نهادینه شود فردای جامعه معلولین را می‌پذیرد و از استعدادهای آنان بهره می‌گیرد.
فرزندان‌مان باید بیاموزند که معلولان هرگز نیاز به ترحم ندارند. همنوعان سالم باید همواره بکوشند تا کمبود موجود در معلولان رابه صورت یک جریان طبیعی نشان دهند و کاری نکنند که این کمبود، زندگی معلول را از حالت طبیعی خارج کند و او را به فردی منزوی و جدای از جامعه تبدیل سازد. باید این حقیقت را بپذیریم که اگر فرد معلول به درون جامعه برمی گردد و به فعالیت می‌پردازد، حتما توانمندی دارد. پس نباید با ترحم یا تمسخر، هیاهوی زیبای بازگشت به زندگی را در او خاموش کنیم، بلکه باید او را بپذیریم و تشویق کنیم تا نقشش را درست‌بازی کند و با خواستن کار از آنها، آنان را در حلقه خود نگه داریم.
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA code
::
دفعات مشاهده: 2223 بار   |   دفعات چاپ: 322 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 50 queries by YEKTAWEB 3731