[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: ابراز خرسندی رئیس ورزش‌های زمستانی IPC از حضور ورزشکاران ایرانی!
:: فرآیند تامین داروی برخی بیماران هموفیلی با اختلال مواجه شده است
:: افزایش دفعات توزیع سبد غذایی نیازمندان/کم درآمدها هم سبد می‌گیرند
:: ازدواج های فامیلی علت بروز ۶۰ درصد کم شنوایی ها در ایران
:: نتایج نمایندگان ایران در روز نخست جام‌جهانی اسکی معلولان
:: برگزاری اردوی تیم ملی قایقرانی معلولان از هفته آینده/ دعوت از ۵ قایقران به اردوی تیم ملی
:: دعوت از ۱۵ وزنه‌بردار معلول به اردوی تیم ملی/ تنها طلایی‌ها مجوز شرکت در جاکارتا را دارند
:: اعزام ۳ دوچرخه سوار معلول به مسابقات قهرمانی آسیای مالزی
:: خادمی: دولت‌ها در ریزگردها دخالت نکنند زاگرس‌نشینان از این گرد و غبار خلاص می‌شوند
:: آغاز رقابت‌های قهرمانی جهان صحرانوردی با حضور 150 ورزشکار
:: «چشم ها» برای ناشنوایان به صحنه می رود
:: اردوی تیم ملی بسکتبال با ویلچر زنان در قم برگزار می‌شود
:: ۹۰۲۶ عمل کاشت حلزون شنوایی در طول ۲۵ سال گذشته انجام شد
:: دانشگاه علوم بهزیستی مجری «مداخله زودهنگام برای کودکان ناشنوا»
:: محرومیت های فراموش شده یک روستا
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: نگاهی به معضل تردد جانبازان و معلولان در سطح شهر ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۸۹/۳/۱۱ | ارسال‌کننده: خانم فاطمه باباخانی | 
آقا این روزها طوری به شلوار تا خورده‌ام نگاه می‌کنند که انگار... حرفش را ادامه نمی‌دهد. یعنی بغض تلخش نمی‌گذارد. شلوار تاخورده‌اش را از سال‌های حماسه و خون یادگاری دارد. قرار بود آنقدر روبه‌روی دشمن فریاد بزند تا شهرها جای امنی برای زیستن فرزندانش باشند. حالا سال‌هاست که از آمدنش می گذرد اما شهر برای «بودن» او جا ندارد. حجم حضورش را پیش‌بینی نکرده بودیم. هنوز با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند که مسئولان و مدیران شهری بارها و بارها از خاتمه آن سخن گفته‌اند.امروز مردی با موهای یکدست سپید و شلوار تا خورده کنار پل عابری ـ بی‌پله برقی و بی‌آسانسور ـ ایستاده و خیره به شهری می‌نگرد که دلش هیچگاه به حال او و امثال او تنگ نمی‌شود.

همه وعده‌های مسئولان
چندی پیش وعده‌ای از سوی مدیران شهری در رسانه‌ها منعکس شد که از پایان عصر پل‌های سنتی عابر پیاده حکایت داشت. ظاهرا قرار بود پایتخت برای همیشه با پل‌های سنتی وداع کند و پل‌های جدید از امکاناتی نظیر پله برقی و آسانسور برخوردار شوند.
اما این وعده عمر چندانی نداشت و رشد قارچ‌گونه پل‌های سنتی و گاه صعب‌العبور این نکته را به اثبات رساند که اراده‌ای برای مدرنیزه شدن پل‌ها وجود ندارد و بخشی از شهروندان باید با محرومیت ناشی از این خلف وعده بسوزند و بسازند.البته مسئولان شهری این نکته را می‌پذیرند که بی‌بهره ماندن معلولان و جانبازان از خدمات شهری از مشکلات عمده این قشر است ولی تاکنون راه‌حلی عملی برای برطرف شدن این مشکلات مطرح نشده است.یک کارشناس ارشد سازمان زیباسازی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاست روز تداخل بین سازمانی را عامل اصلی این معضل می‌داند و می‌گوید:«در جانمایی پل‌های عابر پیاده مکانیزه و مجهز به پله برقی و آسانسور دقت لازم صورت نمی‌گیرد و عموما سازمان‌ها، دستگاه‌های دولتی و حتی بخش خصوصی با حمایت مالی در این زمینه اعمال نفوذ می‌کنند و جانمایی استاندارد با اختلال مواجه می‌شود.»آنچه مسلم است مشارکت دستگاه‌های دولتی و بخش خصوصی در پروژه‌های شهری امر پسندیده و قابل احترامی است اما دخالت در این حوزه قطعا به زیان شهروندان و به خصوص قشر جانبازان و معلولان به شمار می‌رود.به اعتقاد کارشناسان برای سهولت در تردد معلولان باید از پل عرضی استفاده شود تا با استفاده از پیوستگی حرکت از پیاده‌رو به پل عابر رو و همچنین ارتباط پیاده راه را با سواره راه، تردد عابران با موانعی نظیر جوی آب برخورد نداشته باشد.متاسفانه در آخرین پل‌های نصب شده در سطح تهران این نکته مهم به طوری کلی نادیده گرفته شده است. برای مثال پل عابری که در هفته گذشته بر روی بزرگراه مدرس نبش خیابان شهید دستجردی نصب شده این موضوع مهم رعایت نشده است.

پیاده‌ها را هم جدی بگیریم
در نخستین روز سومین دوره شورای شهر پایتخت «احمد مسجد جامعی» رویکرد شورای سوم را توجه ویژه به «پیاده‌ها» دانست و به نگارنده این سطور گفت: «پیاده‌روها باید به گونه‌ای طراحی شوند که آرامش تمامی شهروندان را تامین کنند و در این میان عنایت ویژه به تردد جانبازان و معلولان در سطح شهر یک ضرورت است.»بعد از گذشت چند سال از عمر شورا هنوز نمود بیرونی این رویکرد در سطح شهر مشاهده نمی‌شود و مردم کماکان به اراده مسئولان چشم دوخته‌اند تا این وعده شیرین محقق شود.چندی پیش یکی دیگر از مدیران شهری از فراگیری اتصال چراغ‌های عابر پیاده به دستگاه هدایت معلولان خبر داده بود که این پدیده هم‌اکنون به تعداد انگشتان دست در پایتخت به چشم می‌خورد.متاسفانه در شرایطی که حتی موتور‌سیکلت‌سواران به آسانی می‌توانند از پل‌های عابر پیاده استفاده (بخوانید سوء‌استفاده) کنند، معلولان و جانبازان هنوز در صف انتظار عنایات مدیران شهری مانده‌اند.

حرف آخر
حرف آخر این گزارش شلوار تا خورده‌ای است که با حسرت به آن سوی بزرگراه چشم دوخته است. غریبه‌ای در شهر که به حال سهم فراموش شده خود افسوس می‌خورد. همین.

آقا این روزها طوری به شلوار تا خورده‌ام نگاه می‌کنند که انگار... حرفش را ادامه نمی‌دهد. یعنی بغض تلخش نمی‌گذارد. شلوار تاخورده‌اش را از سال‌های حماسه و خون یادگاری دارد. قرار بود آنقدر روبه‌روی دشمن فریاد بزند تا شهرها جای امنی برای زیستن فرزندانش باشند. حالا سال‌هاست که از آمدنش می گذرد اما شهر برای «بودن» او جا ندارد. حجم حضورش را پیش‌بینی نکرده بودیم. هنوز با مشکلاتی دست و پنجه نرم می‌کند که مسئولان و مدیران شهری بارها و بارها از خاتمه آن سخن گفته‌اند.امروز مردی با موهای یکدست سپید و شلوار تا خورده کنار پل عابری ـ بی‌پله برقی و بی‌آسانسور ـ ایستاده و خیره به شهری می‌نگرد که دلش هیچگاه به حال او و امثال او تنگ نمی‌شود.

همه وعده‌های مسئولان
چندی پیش وعده‌ای از سوی مدیران شهری در رسانه‌ها منعکس شد که از پایان عصر پل‌های سنتی عابر پیاده حکایت داشت. ظاهرا قرار بود پایتخت برای همیشه با پل‌های سنتی وداع کند و پل‌های جدید از امکاناتی نظیر پله برقی و آسانسور برخوردار شوند.
اما این وعده عمر چندانی نداشت و رشد قارچ‌گونه پل‌های سنتی و گاه صعب‌العبور این نکته را به اثبات رساند که اراده‌ای برای مدرنیزه شدن پل‌ها وجود ندارد و بخشی از شهروندان باید با محرومیت ناشی از این خلف وعده بسوزند و بسازند.البته مسئولان شهری این نکته را می‌پذیرند که بی‌بهره ماندن معلولان و جانبازان از خدمات شهری از مشکلات عمده این قشر است ولی تاکنون راه‌حلی عملی برای برطرف شدن این مشکلات مطرح نشده است.یک کارشناس ارشد سازمان زیباسازی در گفت‌وگو با خبرنگار سیاست روز تداخل بین سازمانی را عامل اصلی این معضل می‌داند و می‌گوید:«در جانمایی پل‌های عابر پیاده مکانیزه و مجهز به پله برقی و آسانسور دقت لازم صورت نمی‌گیرد و عموما سازمان‌ها، دستگاه‌های دولتی و حتی بخش خصوصی با حمایت مالی در این زمینه اعمال نفوذ می‌کنند و جانمایی استاندارد با اختلال مواجه می‌شود.»آنچه مسلم است مشارکت دستگاه‌های دولتی و بخش خصوصی در پروژه‌های شهری امر پسندیده و قابل احترامی است اما دخالت در این حوزه قطعا به زیان شهروندان و به خصوص قشر جانبازان و معلولان به شمار می‌رود.به اعتقاد کارشناسان برای سهولت در تردد معلولان باید از پل عرضی استفاده شود تا با استفاده از پیوستگی حرکت از پیاده‌رو به پل عابر رو و همچنین ارتباط پیاده راه را با سواره راه، تردد عابران با موانعی نظیر جوی آب برخورد نداشته باشد.متاسفانه در آخرین پل‌های نصب شده در سطح تهران این نکته مهم به طوری کلی نادیده گرفته شده است. برای مثال پل عابری که در هفته گذشته بر روی بزرگراه مدرس نبش خیابان شهید دستجردی نصب شده این موضوع مهم رعایت نشده است.

پیاده‌ها را هم جدی بگیریم
در نخستین روز سومین دوره شورای شهر پایتخت «احمد مسجد جامعی» رویکرد شورای سوم را توجه ویژه به «پیاده‌ها» دانست و به نگارنده این سطور گفت: «پیاده‌روها باید به گونه‌ای طراحی شوند که آرامش تمامی شهروندان را تامین کنند و در این میان عنایت ویژه به تردد جانبازان و معلولان در سطح شهر یک ضرورت است.»بعد از گذشت چند سال از عمر شورا هنوز نمود بیرونی این رویکرد در سطح شهر مشاهده نمی‌شود و مردم کماکان به اراده مسئولان چشم دوخته‌اند تا این وعده شیرین محقق شود.چندی پیش یکی دیگر از مدیران شهری از فراگیری اتصال چراغ‌های عابر پیاده به دستگاه هدایت معلولان خبر داده بود که این پدیده هم‌اکنون به تعداد انگشتان دست در پایتخت به چشم می‌خورد.متاسفانه در شرایطی که حتی موتور‌سیکلت‌سواران به آسانی می‌توانند از پل‌های عابر پیاده استفاده (بخوانید سوء‌استفاده) کنند، معلولان و جانبازان هنوز در صف انتظار عنایات مدیران شهری مانده‌اند.

حرف آخر
حرف آخر این گزارش شلوار تا خورده‌ای است که با حسرت به آن سوی بزرگراه چشم دوخته است. غریبه‌ای در شهر که به حال سهم فراموش شده خود افسوس می‌خورد. همین.

مبنع: سیاست روز

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 2487 بار   |   دفعات چاپ: 752 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 152 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.046 seconds with 929 queries by yektaweb 3571