[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: حقوق ۲ میلیونی ۸۰ درصد فرهنگیان بازنشسته
:: نگاهی نو به معلولیت در کتاب «⁣سیمای معلولیت در سینما»
:: با حضور معاون توانبخشی بهزیستی کشور، فعالان حوزه نابینایان تقدیر شدند
:: با محوریت باور و شبکه چاووش برگزار شد کارگاه آموزش و ترویج حقوق افراد معلول در استان لرستان
:: نقشه‌ «اسلامی» برای آشفته بازار مسکن
:: برگزاری مراسم استقبال از قایقرانان مدال آور هرمزگانی مسابقات آسیایی ازبکستان
:: آموزش زبان ناشنوایان به مأموران پلیس
:: کاهش قیمت «پوشک» و بهبود وضعیت بهداشتی معلولان
:: ورزشکاران جانباز و معلول نیاز به تزریق انگیزه دارند
:: شاعری که برای همه قابل فهم است
:: هنرمندی ساکنان کهریزک در تالار وحدت
:: ارائه ویلچر به زائران اربعین از سوی بهزیستی
:: راه‌اندازی ۲۴ مدرسه شبانه‌روزی استثنایی در کشور
:: تذکرات کتبی نمایندگان مجلس به مسئولان اجرایی کشور
:: بررسی اعتبارات ورزشی زنان و ورزش همگانی در کمیته زنان و خانواده کمیسیون فرهنگی
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: من هم یک «مهاجر» هستم ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۷/۶/۱۸ | ارسال‌کننده: تقی زاده | 
من هم یک «مهاجر» هستم
سالیان سال است کشور افغانستان که روزگاری قسمتی از خراسان بزرگ و کهن بود؛ درگیر ناملایمات و جنگ‌های خارجی و داخلی شده است. افغانستان زخم‌های عمیقی از این جنگ‌ها بر پیکر دارد و نا امنی‌های ناشی از این جنگ‌ها، مردمانش را ناچار به ترک دیار کرده؛ تا این مردم رنج‌دیده، گروه گروه، خاک وطن را ترک کرده و به کشورهای دیگر کوچ کنند. ایران به عنوان یکی از کشورهای همسایه و به واسطه زبان و فرهنگ مشترک خود با مردمان افغانستان و به عنوان کشوری با امنیت بالا و رفاه نسبی، سال‌هاست که به یکی از مقصدهای اصلی مردم این سرزمین برای سکونت تبدیل شده است.
طبق آمارهای اعلام شده در سال ۱۳۹۶، بین ۲ الی ۳ میلیون مهاجر افغانستانی در ایران زندگی می‌کنند که از این تعداد، نزدیک ۹۰۰هزار نفر، دارای کارت پناهندگی آمایش، ۳۰هزار نفر دارای سند طولانی مدت و ۴۵۰هزار نفر دارای پاسپورت کوتاه مدت هستند. همچنین نزدیک به ۸۰۰ هزار مهاجر افغانستانی بدون مدرک قانونی در ایران زندگی می‌کنند. وجود امکان فعالیت در تمام تخصص‌ها اعم از فرهنگی، هنری، دانشگاهی، ورزشی، تجاری، پزشکی و خدماتی برای مهاجران در ایران باعث شده این کشور به مکانی برای پرورش نخبگان، متخصصان و هنرمندان افغانستانی تبدیل شود. این افراد از اقشار مختلف جامعه هستند و در مشاغلی مثل تجارت، طبابت، ورزش، هنر و... به مردم ایران و افغانستان خدمت می‌کنند.
افغانستانی‌های ساکن ایران، سال‌هاست این کشور را سرزمین خود می‌دانند. اعتقادات و فرهنگ و دین مشترک، مردمان ایران و افغانستان را تا حد زیادی به هم پیوند داده است که وجود شهیدان افغانستانی در جنگ ایران و عراق، گواهی بر این مدعا است. این انس و الفت تا آنجا بالا گرفته است که شاعر افغان محمدکاظم کاظمی برای شهیدی ایرانی یکی از زیباترین اشعارش به نام مسافر را می‌سراید که مطلعش چنین است:
«و آتش چنان سوخت بال و پرت را/که حتی ندیدیم خاکسترت را/به دنبال دفترچه خاطراتت.../دلم گشت هر گوشه ی سنگرت را...» اینجاست که ملیت‌ها رنگ می بازد و ایرانی و افغانستانی هر دو از یک ملت می شوند با یک هدف که خدمت به انسان و تلاش در راه اعتلا و سربلندی آن است. اما در چند ماه گذشته به دلیل افزایش بی سابقه قیمت ارز و سقوط ارزش ریال در برار آن تعدادی از رسانه‌ها با پرداختن به این موضوع و زیر ذره‌بین قرار دادن آن تعداد از مهاجران افغانستانی که به دلیل کاهش سطح درآمدشان تصمیم به بازگشت به کشورشان را گرفته اند، سعی در القای این مفهوم در اذهان مخاطبان خود دارند که نخبگان افغانستانی در حال کوچ از ایران هستند این در حالی است که آن‌ها همه واقعیت را بازگو نمی‌کنند واقعیتی که حکایت از اعماق ارتباط دو ملت با یکدیگر دارد و دوستی و مودتی کم‌نظیر را میان آنان رقم زده است؛
دوستی‌ای که فارغ از فراز و فرودهای سیاسی و اقتصادی ریشه در جان و ضمیر مردم دو کشور دارد؛ دو کشوری که خطوط سیاه روی نقشه هیچ‌گاه نتوانسته فرهنگ و زبان و تاریخ مشترک آنان را از یکدیگر جدا کند. ایران در طی دهه‌های گذشته با وجود همه مشکلاتی که بعد از انقلاب اسلامی درگیر آن بوده با دست و دل‌بازی و با توجه به حس نوع‌دوستی پذیرای بیش از سه میلیون مهاجر افغانستانی، عراقی و سوری بوده است و برای مهاجرینی که از جنگ به ایران پناه آورده‌اند در قدم اول امنیت را تضمین کرده و در ادامه امکانات کشور را با توجه به داشته‌هایش طوری در اختیار مهاجران قرار داده که آنان نیز بتوانند بنا به استعداد، توانایی و پشتکارشان به موفقیت‌های اجتماعی در هر زمینه‌ای که خود انتخاب کرده اند برسند.
این گزارش به فعالیت‌ها و موفقیت‌های تعدادی از مهاجرین افغانستانی که در مشهد متولد شده و یا رشد کرده‌اند پرداخته و قاب کوچکی است از تصویر بی‌شمار مهاجر موفقی که در نقاط مختلف ایران ساکن هستند.

 
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA code
::
دفعات مشاهده: 31 بار   |   دفعات چاپ: 5 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 51 queries by YEKTAWEB 3781