[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: تبعیض‌ها را پایان دهید
:: موانع فرهنگی دیوار میان ما و فرصت‌­های برابر
:: عوارض استفاده غیرمتعارف از هدفون و هندزفری
:: چشمان من شو!
:: لزوم ارائه گزارشی از وضعیت اشتغال معلولان در شهرداری تهران
:: بچه ها به صف؛ اینجا تفاوت بی‌ تفاوت!
:: بسیاری از پارک‌ها و خیابان‌های گناباد معلول‌آفرین است
:: برنامه‌های کتابخانه ملی برای نابینایان
:: نوشتن با چشمان بسته
:: دل من چشم نمی‌خواهد
:: سالن سپید دانشگاه قم؛ همیار آموزشی روشندلان
:: وقتی فناوری چشم نابینایان می‌شود
:: کم توان جسمی و جانبازان و معلولان مناسب سازی شد.
:: بازدید رایگان جانبازان و معلولان از موزه‌ها
:: تنها صداست که می‌ماند
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: فراز و نشیب‌های زندگی بیماران کلیوی ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۷/۴/۳۰ | ارسال‌کننده: تقی زاده | 
فراز و نشیب‌های زندگی بیماران کلیوی
نگاهش از خودش پیرتر است، به استقبالمان آمده، گویا خانه‎ی جدیدش چند کوچه پایین‎تر است داخل ماشین، در راه خانه‎اش می‎گوید که آب ندارند و مدت‌ها بوده که حمام نکرده است! بیماری‎اش او را از اسب انداخته اما از اصل نه، با همان لهجه‎ی شیرین مردمان کلیبر، ما را به سمت خانه‎اش راهنمایی می‎کند.

به گزارش ایسنا، فقر، فصل مشترک اکثر کسانی است که به نارسایی کلیه مبتلا بوده و تقویم عمرشان را به امید پیوند کلیه ورق می‎زنند. رئیس انجمن خیریه‎ی حمایت از بیماران کلیوی می‎گوید، بیشتر بیماران تحت حمایت انجمن، متعلق به طبقه‎ی ضعیف جامعه هستند.

برای آشنایی بیشتر با مشکلات بیماران مبتلا به نارسایی کلیه که از وضعیت اقتصادی خوبی برخوردار نیستند، به سراغ یکی از این بیماران در حاشیه‎ تبریز می‎روم.

«عنایت‎ بیتی»، 51 ساله، مبتلا به نارسایی هر دو کلیه، در حال دیالیز، حاشیه نشین و ساکن شهرک «آنا خاتون» تبریز بوده و به شدت نیازمند حمایت‎های مادی و معنوی خیران است.

برای رسیدن به خانه‎ی او باید به حاشیه‎ی شهر بروم، در بدو ورود به آنا خاتون، اگر نابلد باشی، هرگز فکر نمی‎کنی که این منطقه مسکونی باشد، این شهرک بیشتر به شهری فراموش شده شبیه است که کسی برای حل مشکلات و معضلات آن تلاشی نکرده است.

پرس و جو کنان به خرابه‎ای می‎رسیم که چند خانه بیشتر در آن وجود ندارد و کمی جلوتر، دست فروش‎های پنجشنبه بازار، مردم را به دورشان جمع کرده‎اند. آقای بیتی به استقبالمان می‎آید و ما را به خانه‎ی استیجاری جدیدش می‎برد.
او می‎گوید: خانه‎ام را به‌علت قطعی مکرر آب عوض کردم، اما خانه‎ی جدید هم کم از قبلی ندارد و با آمدن تابستان، آب قطع شده است.
همسر و دخترش به استقبال می‎آیند. در خانه‎ی آن‎ها، خبری از دکورهای چند میلیونی، تلویزیون‎ پیشرفته، یخچال فریزر، اجاق فر و وسیله‎ی سرمایشی مناسب برای گرمای 37 درجه‎ای نیست و آن طور که خانم بیتی می‌گوید، در زمستان هم بخاری برای گرم کردن خودشان نداشتند و انجمن حمایت از بیماران کلیوی تبریز، یک بخاری به آن‌ها هدیه کرده است.

چشم‎های همسر آقای بیتی را غمی بی‎پایان پوشانده است و در طول گفت‎وگو مدام اشک می‎ریزد.

خانم بیتی می‌گوید: از سر نداری، سر از اینجا درآورده‎ام، هیچ چاره‎ای ندارم، اوایل در منطقه‎ی «خلیل آباد» ساکن بودیم، اما بعد از بیماری کلفتم (به گویش مردم شهرستان کلیبر، شوهر)، به آنا خاتون آمدیم، سه میلیون پول رهن و 80 هزار تومان کرایه‎ی این خانه است که بیشتر اوقات آب هم ندارد.

بسیاری از اوقات، پول خرید چهار تا نان را هم نداشته‎ایم

در حالی که خدای بالا سرش را شاهد می‎گیرد، می‎گوید: با پول یارانه زندگی‎مان را می‎گذرانیم، هر دو کلیه‎ی شوهرم از کار افتاده است و اگر انجمن کلیه هم، برنج و روغن برای ما نیاورد، امکان ندارد که بتوانیم چیزی برای خوردن پیدا کنیم. بسیاری از اوقات، پول خرید چهار تا نان را هم نداشته‎ایم و اعضای انجمن کلیه برایمان خریده‎اند.

وی ادامه می‎دهد: همین دیروز، برای فروش کلیه به شوهرم، زنگ زده‎اند، اما بودجه‎ی خرید کلیه را نداریم. از همان دیروز مدام گریه می‎کنم، مگر خود خدا ما را از این مشکل خلاص کند. بیماری و فقر خیلی سخت است و خدا این دو را با هم نصیب هیچ یک از بندگانش نکند. چهار تا بچه دارم، دخترم و دو تا از پسرهایم ازدواج کرده‎اند، پسرهایم خودشان کارگری می‎کنند و من نمی‎توانم انتظاری از آن‎ها داشته باشم.

بیتی می‎گوید: شوهرم سیمان کار بود و پیش از بیماری کار می‎کرد و در حدی داشتیم که از پس مخارجمان بربیاییم، اما کم کم دست و پایش ورم کرد و به دکتر که مراجعه کردیم، دکترها مانده بودند که شوهرم با این وضعیت، چگونه توانسته تا به الان کار کند. وقتی دکتر گفت که هر دو کلیه‎ی شوهرم از دست رفته است، کشتی‎ام در دریا غرق شد. الان پنج سال است که مریض است. اگر بیش از دو کیلو، چیزی دستش بگیرد، دست‎هایش ورم می‎کند. تا به الان چند بار به کمیته امداد رفته و کمک خواسته‎ام که هیچ نتیجه‎ای نداشته است.

وی ادامه می‎دهد: یخچالمان از کار افتاده، تلویزیونمان هم خراب است. از ترسمان، آب را چند بار می‎جوشانیم که خدای نکرده کلیه‎ی ما هم از کار نیفتد.

پول تاکسی نداریم

وی بیان می‎کند: هزینه‎ی ایاب ذهاب، بزرگ‎ترین مشکل ماست، پول تاکسی نداریم و رفت و آمد با اتوبوس هم برای شوهرم سخت است، رفت و برگشت از آنا خاتون تا بیمارستان امام رضا (ع)، کم کم 15 هزار تومان می‎خواهد که ما نداریم. من سواد ندارم، اگر کسی در اتوبوس و ایستگاه‎های مختلف همراهمان نباشد، در راه گم می‎شویم. از خیران می‎خواهم فقط به خاطر خدا کمک کنند تا بتوانیم کلیه بخریم.

منزل دوم

کمی جلوتر از منزل اول، پیرمردی منتظرمان ایستاده است، خانه‎ی 40 متری‎اش که خودش آن را به کلبه‎های توی بازی‎های کامپیوتری تشبیه می‎کند، در کوچه‌‎ی بن‌بستی قرار دارد که تنها سه خانه در آن هست، با پیاده شدن از خودرو، بوی زباله، تحمل شرایط را دشوار می‎کند.
داخل خانه که می‎شوی، با خانه‎ای بسیار کوچک با وسیله‎هایی کهنه و بسیار ساده روبه‎رو می‎شوی. دیوار نم کشیده‎ی خانه، اولین چیزی است که توجه همه را جلب می‎کند، متراژ پایین و ساخت و ساز غیر اصولی خانه نیز بیشتر در ذوق بیننده می‎زند، خانه شیب دارد، آب و برق مدام قطع می‌شود و آقا و خانم تیمورزاده در چنین خانه‌ای زندگی می‎کنند!.

خانه بسیار مرتب است و آن دو چنان گشاده‌رویی از ما استقبال می‎کنند که تا دهان باز نکرده‎اند، هرگز نمی‎توانی حدس بزنی که چه مشکلی دارند!.

آقای «داوود تیمورزاده» می‎گوید: این خانه را پنج سال پیش، به قیمت 16 میلیون تومان خریدم، اما چه فایده، ساخت و سازش غیر اصولی است و نم دیوار از قد من هم بلندتر است، از اواخر سال 90 دچار نارسایی کلیه شدم، سه تا بچه دارم که همه ازدواج کرده و رفته‎اند پی زندگیشان، آن‎ها هم خیلی مشکل و گرفتاری دارند.
وی ادامه می‎دهد: قبلاً در خانه‎ی پدری‎ام در تبریز زندگی می‎کردم، اما وراث خواستند تا خانه را برای فروش تخلیه کنم، من هم همان جا مریض شدم و با توجه به این که توان خرید خانه در تبریز را نداشتیم، تصمیم گرفتیم به آنا خاتون بیاییم. هر دو کلیه‎ام از کار افتاده و هم‌اکنون هفته‎ای دو نوبت دیالیز می‎شوم.

وی عنوان می‌کند: برای یک بار رفت و برگشت، 20 هزار تومان لازم است و من این هزینه را ندارم و مجبور هستم تا با اتوبوس رفت و آمد کنم. قبلاً بافنده‎ی فرش بودم، اما با به کار گذاشتن پیستول بر دستم، دیگر نتوانستم به این کار ادامه دهم.

تیمورزاده بیان می‎کند: هزینه‎ی داروهایم را انجمن کلیه تقبل کرده است، اما با توجه به این که ما جزو مددجویان کمیته امداد هم هستیم، این نهاد، مسئولیت پرداخت هزینه‎ی پیوند کلیه را تقبل نمی‎کند و می‎گوید «بین مرگ و دیالیز یکی را انتخاب کن و باید تا آخر عمر دیالیز شوی».

وی ادامه می‎دهد: وقتی حتی دمپایی‎های من هم لنگه به لنگه است، دیگر حرفی برای گفتن از مشکلاتم نمی‎ماند!.

همسر آقای تیمورزاده که به‌علت پرستاری از همسرش، بیمار شده است، می‎گوید: من هم بیماری روده و معده گرفته‎ام، چه کسی از من حمایت کند؟، از دیالیز که به خانه برمی‎گردد، پول خرید یک کیلو میوه را هم نداریم، چندین بار به کمیته امداد مراجعه کرده‎ام، اما آن‎ها گفته‎اند هزینه‎ی بیمارستان شما زیاد است و همین که این هزینه را پرداخت می‎کنیم، برایتان کافی است. یک بار پیش آمد که به خاطر 40 هزار تومانی که نداشتیم و کمیته هم پرداخت آن را تقبل نکرد، دو روز بیشتر در بیمارستان ماندیم.

 بر اساس این گزارش، تأمین هزینه‎ی دارو، ایاب و ذهاب و کلیه برای بیمارانی که مجوز پیوند برای آن‎ها صادر شده، از جمله مشکلات مبتلایان به نارسایی کلیه است که انجمن خیریه‎ی حمایت از بیماران کلیوی استان، به تنهایی قادر به رسیدگی به تمامی آن‎ مشکلات نبوده و حل این مشکل، همت خیران را می‎طلبد.

 
  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


CAPTCHA code
::
دفعات مشاهده: 66 بار   |   دفعات چاپ: 7 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 0 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.05 seconds with 50 queries by YEKTAWEB 3764