[صفحه اصلی ]    
:: کنوانسیون قانون حقوق معلولین اخبار اختصاصی IDP سخن هفته گزارش ::
بخش‌های اصلی
خانه::
پژواک::
اخبار::
کنوانسیون::
قانون حقوق معلولین::
سازمان های معلولین::
عضویت در سایت::
برقراری ارتباط::
پست الکترونیک::
پیوندها::
خبرخوان (RSS)::
آلبوم تصاویر::
::
جستجو در پایگاه

جستجوی پیشرفته
دریافت اطلاعات پایگاه
نشانی پست الکترونیک خود را برای دریافت اطلاعات و اخبار پایگاه، در کادر زیر وارد کنید.
آخرین مطالب بخش
:: هر فرد کتابخوان بینا در سال یک کتاب را برای نابینایان گویا کند
:: وام 10 میلیونی به مددجویان زلزله‌زده و افزایش ۲ برابری مستمری‌شان تا پایان سال
:: حق‌التالیفی برای چاپ آثارم به خط بریل دریافت نمی‌کنم/ خودم را مدیون نابینایان می‌دانم
:: کارگروه کتاب گویا به زودی تشکیل می‌شود
:: کتاب صوتی را منحصر به نابینایان نکنیم
:: دو رمانم را برای صوتی شدن به «سطر سپید» اهدا می‌کنم
:: چرا کتاب فیزیک برای نابینایان تولید نمی‌شود؟
:: آثارم را برای نشر کتاب نابینایان اهدا می‌کنم
:: از طرح پویش ملی «سطر سپید» استقبال می‌کنیم/ گویا کردن کتاب‌های آموزشی و دانشگاهی
:: طرح پویش ملی «سطر سپید» باعث خرسندی روشندلان است/ کمبود کاغذ کتاب‌‌های بریل در کشور
:: کتاب صوتی نابینایان را به کتابخانه‌ وابسته نمی‌کند/ تولید کتاب‌ بریل هزینه‌بر است
:: مردم در ارتقای تولید کتاب برای نابینایان گام بردارند/ دوست دارم کتاب‌های صادق هدایت را به بریل بخوانم
:: وضعیت سرانه توانبخشی دانش‌آموزان با نیازهای ویژه
:: رئوس برنامه های رئیس جدید دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی اعلام شد
:: مراسم تکریم و معارفه رئیس دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی برگزار شد
نظرسنجی
آیا از مطالبی که در سایت استفاده می شود رضایت دارید؟
بله
تا حدودی
نه
خیلی کم
خیلی زیاد
   
خبرخوان
پس از دریافت خبرخوان آر اس اس می توانید با کپی کردن آدرس RSS و یا کشیدن لوگوی نارنجی رنگ  UniRSS به داخل خبرخوان خود مشترک سایت معلولین ایران شوید.
:: توجه به معلولان؛ از شعار تا عمل ::
 | تاریخ ارسال: ۱۳۹۲/۹/۱۳ | ارسال‌کننده:  زهرا خان اف | 
به مناسبت روز جهانی معلولان

AWT IMAGE

گرچه قوانین و توصیه های اخلاقی بسیاری درباره حمایت از حقوق معلولان وجود دارد، اما آنچه در عمل دیده می شود، نادیده گرفتن بخش عمده ای از حقوق این بخش مهم از جامعه است.

 

روز سوم دسامبر، مصادف با 12 آذر، روز جهانی معلولان است. روز جهانی افرادی که اگر چه به ظاهر و به دلایلی از جمله نقص جسمانی، متفاوت از افراد دیگر به نظر می رسند، اما تاریخ نشان داده کسانی از میان همین افراد، بیش از یک فرد سالم در طول زندگی خود برای جهان مثمرثمر بوده اند. به گونه ای که بسیاری از آنها و آثارشان بر بلندای قله های علم، ادب و هنر قرار گرفته اند.

 

کمتر کسی است که نام ˈلودویگ فان بتهوونˈ موسیقی دان پرآوازه و البته ناشنوای اتریشی را نشنیده باشد که با سمفونی های شاهکار خود در موسیقی جهان، قلب و روح افراد را تسخیر می کند.

 

ˈهلن کلرˈ بانوی آمریکایی نابینا و ناشنوای مادرزاد که با سختی های فراوان به درجه های بالای هنری دست یافت و سرانجام تبدیل به یک فعال اجتماعی شد نیز از سرآمدان افراد معلول در جهان است.

 

ˈوینست ونگوگˈ نیز یکی از مشهورترین نقاشانی بود که با وجود داشتن افسرگی حاد در طول عمر خود، به دلیل آثارش در ذهن و قلب علاقه مندان به هنر نقاشی ماندگار است.

 

ˈاستیون ویلیام هاوکینگˈ فیزیک دان برجسته و بنام انگلیسی که سال هاست از نوعی بیماری مغزی با نام سندرم ˈ ALS ˈ رنج می برد و تمام توانایی های جسمی خود از جمله کنترل دست ها، پاها و قدرت تکلم را از دست داده، یکی دیگر از نوابغ دوران است که با وجود معلولیت کامل، صاحب نظریات بسیاری در خصوص علم فیزیک است.

 

ˈکریستی برونˈ نویسنده، نقاش و شاعر ایرلندی نیز که از بزرگان جهان هنر محسوب می شود، از زمان تولد، از نوعی عقب ماندگی مغزی رنج می برد و نمی توانست به خوبی از اعضای بدن خود استفاده کند.

 

برون با کمک پای چپ خود می نوشت و از آن طریق با انسان ها ارتباط داشت. او موفق شد رمان ˈ پای چپ منˈ را بنویسد که به نوعی داستان زندگی خود او بود و فیلمی به همین نام نیز از زندگی او ساخته شد و جایزه اسکار را گرفت.

 

از این دست افراد، یعنی معلولانی که با کوشش خود می خواهند به جهان ثابت کنند، معلولیت برابر با ناتوانی نیست در ایران نیز کم نیستند.

 

ˈماهانا جامیˈ کارشناس ارشد شیمی و قهرمان معلولی است که سال گذشته و در روز جهانی معلولان توانست همه ی پله های برج میلاد تهران را با دست بالا برود از جمله این افراد است. او جمله ای دارد که می گوید:ˈامیدوارم روزی همه آدم ها روی پای اراده بایستند نه پای تن.ˈ

 

به گفته تالانی، پله از کودکی یکی از دشواری های زندگی اش بوده و او اینگونه خواسته است که بر بزرگ ترین مانع پیش روی خود در زندگی غلبه کند. توصیه او به کسانی که از چیزی ترس دارند آن است که سعی کنند با آن مساله مواجه شوند تا بتوانند بر آن غلبه کنند.

 

در حالی که معلولان تاکنون اثبات کرده اند که معلولیت شان دلیلی بر ناتوانی شان نیست، اما باید این حق را به آنها داد که حقوق برابر و انسانی شان را که به ارتقای هر چه بیشتر سطح زندگی برای این افراد کمک می کند، از جامعه و مسوولان مطالبه کنند؛ حقوقی که اگر چه در اعلامیه های بین المللی و قوانین مختلف بارها از آن یاد شده، اما آنچه در عمل دیده می شود با آنچه در قوانین و شعارها در رابطه با لزوم رعایت حقوق افراد دارای معلولیت عنوان شده است، فاصله زیادی دارد. به گونه ای که افرادی از این قشر به دلیل نداشتن امکانات لازم، ترجیح می دهند از جامعه کناره گیری و حوزه فعالیت های خود را محدود کنند.

 

هم اکنون جامعه معلولان که گفته می شود جمعیتی بالغ بر یک دهم جمعیت جهان را تشکیل می دهند، به عنوان یکی از بزرگ ترین اقلیت ها در بیشتر موارد از روی ناچاری به فقر، بیکاری و انزوای اجتماعی تن داده اند. این افراد که بیش از دو سوم آنان در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند، در معرض اشکال مختلف تبعیض و محرومیت های اجتماعی قرار دارند.

 

این در حالی است که بارها و بارها در قوانین و اسناد بین المللی از وجوه انسانی برابر و حقوق مساوی آنها با دیگر افراد یاد شده است.

 

** نگاهی به تاریخچه فعالیت های بین المللی در زمینه حقوق معلولان

 

اسناد بین المللی بسیاری در حمایت از معلولان وجود دارد. در مقدمه منشور ملل متحد به عنوان سند تاسیس سازمان ملل متحد، ضمن اعلام تعهد به حقوق اساسی بشر، بر ارتقای جایگاه انسان به عنوان آرمان اصلی این سازمان تاکید شده است.

 

اعلامیه جهانی حقوق بشر، مصوب سال ۱۹۴۸ نیز از گام های نخستین برای رسیدن انسان ها به حقوقی برابر در سطح بین الملل است.

 

اعلامیه جهانی حقوق بشر ضمن در نظر داشتن حیثیت افراد، بر حقوق برابر انسان ها تاکید بسیار دارد. این اعلامیه به صراحت اعلام می دارد که همه افراد با هر رنگ، نژاد، جنس، زبان و موقعیت، بدون هیچ گونه تمایزی از تمام حقوق و آزادی های ذکر شده در این اعلامیه برخوردارند.

 

آنچه از این اعلامیه بر می آید، آن است که تمامی آن چیزی که ˈحقوق بشرˈ نام گرفته، به همه افراد به صورتی برابر، فارغ از آنکه در چه شرایط و موقعیتی قرار دارند، تعلق می گیرد.

 

نیازی به گفتن نیست که آنچه در واقعیت رخ می دهد هرگز با آنچه در اعلامیه جهانی حقوق بشر پیش بینی شده است، یکسان نیست و برخی از افراد همواره به خاطر شرایط و موقعیتی که دارند از استیفای کامل حقوقشان بی بهره مانده اند.

 

افراد دارای معلولیت اغلب یکی از این گروه ها در جامعه هستند که بر خلاف تدوین اسناد عریض و طویل در زمینه لزوم رعایت حقوق انسان ها، در سطوح بین المللی، هنوز اقدام های مناسبی برای حمایت از آنها و پایان دادن به محرومیت این قشر از حقوق شان انجام نشده است.

 

با این وجود همواره تلاش ها در سطوح بین المللی و سطوح داخلی کشورها، برای پشتیبانی از معلولان و در جهت دست یابی آنها به امکانات و موقعیت برابر صورت گرفته و می گیرد. به وجود آمدن جنبش های حمایتی از معلولان در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، یکی از تلاش های صورت گرفته در زمینه کمک به افراد دارای معلولیت است.

 

نخستین این جنبش ها در حمایت از نابینایان و ناشنوایان و به ترتیب در سال های ۱۸۸۹ و ۱۸۹۰ در انگلیس به وجود آمدند.

 

همچنین جنبش های مشابهی پس از پایان جنگ اول جهانی به دلیل بازگشت سربازان آسیب دیده و معلول به وطنشان در آمریکا فعال شدند.

 

در کنار این دست از فعالیت ها، اسنادی نیز وجود دارد که در آنها به طور مشخص بر حقوق افراد دارای معلولیت تاکید شده است.

 

اعلامیه حقوق کودک مصوب 1924 یکی از مهم ترین اسنادی است که با حمایت مشخص از کودکان معلول به ویژه ˈکودکان دارای معلولیت ذهنیˈ بارقه ای از امید را در خصوص برخورداری کودکان معلول از حقوق شان ایجاد کرد.

 

در قسمتی از اعلامیه پایانی کنوانسیون جهانی حقوق بشر وین مصوب سال 1993، با اشاره به این مطلب که تمامی افراد از آغاز تولد یکسان هستند و از حقوق یکسانی برخوردارند، تاکید شده است که این حقوق بدون تمایز شامل افراد معلول نیز می شوند.

 

همچنین بخشی از اعلامیه پایانی کنفرانس جهانی 1995، موسوم به ˈتوسعه اجتماعی کپنهاگˈ به طور مشخص در دفاع از حقوق معلولان است. در این بخش آمده است: معلولان یکی از بزرگ ترین اقلیت ها و یک دهم جمعیت جهان را تشکیل می دهند. این افراد در بیشتر موارد از روی ناچاری به فقر، بیکاری و انزوای اجتماعی تن داده اند. بنابراین، ما رییسان دولت ها، تعهد می کنیم محیطی قانونی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی که دسترسی به توسعه اجتماعی را میسر سازد، فراهم آوریم.

 

برخی مواد از جمله ماده 23 از کنوانسیون حقوق کودک، مصوب ۱۹۸۹ نیز توجه ویژه ای به وضعیت کودکان دارای معلولیت دارد. در بند یک از این ماده آمده است: کشورهای طرف کنوانسیون می پذیرند، کودکی که از لحاظ ذهنی یا جسمی دچار نقص است، باید در شرایطی که تامین کننده منزلت و ارتقای اتکای به نفس بوده و حضور فعال کودک در جامعه را تسهیل کند، رشد یافته و از یک زندگی آبرومند و کامل برخوردار شود.

 

در پی این تحولات، به نظر می رسد حمایت از افراد دارای معلولیت در چارچوب اسناد حقوقی بین المللی و داخلی کشورها رشد چشمگیری داشته است؛ به گونه ای که طی سه دهه اخیر شاهد نسل جدیدی از اقدام های حمایتی از معلولان هستیم.

 

شاید افزایش شمار افراد دارای معلولیت به سبب افزایش جمعیت جهان، رشد یافتگی انواع بیماری و جنگ و در کنار اینها فقیر بودن جمعیت کثیری از معلولان جهان، از اصلی ترین دلایلی است که بیش از پیش بر اهمیت توجه به معضل این دسته از افراد افزوده است.

 

در همین چارچوب دیده می شود که اعلامیه های تصویب شده در رابطه با حقوق افراد دارای معلولیت، با گذشت زمان ˈریز بین ترˈ و ˈموردی ترˈ شده اند.

 

تصویب اعلامیه حقوق اشخاص دارای ˈاختلالات روانیˈ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در ۲۰ دسامبر ۱۹۷۱، از جمله این اقدام های ریزبینانه برای استیفای حقوق معلولان است. اعلامیه مذکور بر حق برخورداری افراد دارای اختلالات روانی از مفاد یاد شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و سایر پیمان های مربوط تاکید دارد.

 

همچنین مجمع عمومی سازمان ملل متحد در ۱۶ دسامبر ۱۹۷۶، در گامی دیگر برای نشان دادن اهمیت توجه هر چه بیشتر به حقوق معلولان، سال ۱۹۸۱ را به عنوان ˈسال بین المللی معلولانˈ نامگذاری کرد که این سال همراه با گردهمایی ها، نشست ها و همچنین برنامه های پژوهشی، علمی و هنری برای افراد معلول بود.

 

اعلام دهه اشخاص دارای معلولیت بین سال های 1983 تا 1992 از مهم ترین اقدام های سازمان ملل متحد برای تاکید دوباره بر لزوم حفظ و رعایت و توجه به حقوق معلولان در جهان بود.

 

بهبود شرایط استخدامی و آموزشی برای معلولان و بسترسازی برای افزایش حضور اجتماعی معلولان از اهداف اصلی این دهه معرفی شدند.

 

در این میان، نام نهادن روز سوم دسامبر هر سال به عنوان روز معلولان که درخواست آن در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۲ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد به دولت ها ارایه شد، از مهم ترین و ماندگارترین اقدام ها در جهت به یاد داشتن حقوق افراد دارای معلولیت است.

 

باز هم تاکید می شود که تمامی اقدام های صورت گرفته از جمله اسناد و اعلامیه های منتشر شده در جهت آسایش و بهبود شرایط زندگی اجتماعی معلولان، همواره بنا به دلایل مختلف به درستی اجر نمی شوند.

 

 

** چشم انداز حمایت از حقوق معلولان در ایران

 

موضوع حمایت از افراد دارای معلولیت در ایران از چند منظر باید مورد توجه جامعه و مسوولان قرار گیرد.

 

نخست آنکه قرار داشتن ایران در میان کشورهای در حال توسعه که در آنها شاخص های کمی و کیفی توسعه در حال تجربه مراحل اولیه پیشرفت هستند، می تواند مانعی در مسیر دست یابی آسان معلولان به امکانات رفاهی و درمانی محسوب شود و از این رو، توجه به وضعیت معلولان باید از مهمترین وظایف مسوولان و متولیان امور باشد.

 

طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت، بیش از دو سوم کل معلولان جهان در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند و به طور قطع عده زیادی از این افراد به دلیل دست یابی نداشتن آسان به امکانات، در شرایط سختی به سر می برند؛ شرایطی که توجه با آن باید از دغدغه های جامعه و مسوولان باشد.

 

این مساله در کشور ما به دلیل جنگ تحمیلی هشت ساله و به دنبال آن افزایش معلولان و جانبازان، اهمیت مضاعف یافته است.

 

جمهوری اسلامی ایران تاکنون در عرصه بین الملل با عضویت در کنوانسیون هایی از جمله کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۱۹۸۹، به عنوان تنها سند لازم الاجرا که به طور مشخص حقوق کودکان دارای معلولیت را مورد توجه قرار داده، حمایت خود را از تلاش های جهانی برای استیفای حقوق معلولان ابراز کرده است.

 

ایران همچنین در داخل و در قالب قوانین و مصوبات مختلف بویژه ˈقانون جامع حمایت از معلولانˈ مصوب ششم خرداد ماه 1383 مجلس شورای اسلامی و نیز ˈقانون ساختار وزارت رفاه و تامین اجتماعی ˈمصوب هفدهم خرداد ماه 1383، در جهت توجه به حقوق معلولان کوشیده، اگر چه در مسیر اجرای صحیح این قوانین تاکنون با چالش ها و انتقادهایی چند نیز رو به رو بوده است.

 

اما اینگونه اقدام ها هر چند ضعیف و انتقاد پذیر، شاید بتواند چراغ راه مسوولان کشور در جهت استیفای کامل حقوق افرادی باشد که با وجود توانایی های فکری و روحی خود به دلیل محدودیت های جسمی در جامعه به حاشیه رانده شده اند و برای دست یابی به حقوق شان به آینده چشم دوخته اند.

 

** چه باید کرد؟

 

همانگونه که گفته شد و طبق اذعان قوانین بین المللی و پذیرش دولت های عضو، تمامی انسان ها صرف نظر از هر گونه شرایطی که به لحاظ جسمی و روانی دارند، دارای حقوق انسانی برابر هستند.

 

در این میان، افراد دارای معلولیت به خاطر موقعیت خاصی که دارند همواره بیش از سایر افراد در معرض محرومیت و نقض حقوق خود قرار گرفته اند؛ محرومیت هایی که بخش اصلی آن را شرایط اجتماعی که در آن زندگی می کنند، به آنها تحمیل کرده و در موارد بسیاری مانع بالندگی این افراد شده است.

 

نبود قوانین لازم الاجرا در حمایت از جامعه معلولان و یا وجود قوانین ضعیف در این رابطه، معضلی است که باید در صدر توجه مسوولان هر کشوری قرار گیرد و در جهت حل آن گام برداشته شود.

 

برقراری عدالت اجتماعی و رفع تبعیض های اجتماعی میان افراد، فارغ از موقعیت و شرایطی که دارند باید از آرمان های حقیقی یک جامعه و یک دولت باشد؛ آرمان هایی که رهبران دینی ما نیز در گفتار و عمل خود بر اجرای آنها در قبال افراد دارای معلولیت تاکید کرده اند.

 

امام علی(ع) در پیامی به مالک اشتر که در نهج البلاغه آمده است، وظایف کارگزاران دولت خود در مناطق مختلف را در قبال معلولان مشخص کرده است. امام اول شیعیان با دسته بندی معلولان به سه دسته معلولان حرکتی (زمنی)، معلولان ذهنی (بؤسی) و نیازمندان به دست گیری (مانند نابینایان و ناشنوایان) می‏فرماید: خداوند برای معلولان سهمی و حقی در همه امور بیت المال قرار داده و نیز خداوند مدیران جامعه را به عنوان نگهبان و حافظ منافع آنان تعیین کرده است.

 

همچنین امام حسین(ع) در خطابه‏ای برای علما و مدیران، معلولان را به سه دسته عمی، بکم و زمنی (نابینا و ناشنوا و ناتوان حرکتی) تقسیم کرده است و با هشدار به ایشان می فرماید: این سه دسته در شهرها به حال خود رها شده‏ و هیچ کس به حال آنها رسیدگی نمی‏کند. نهاد و سازمانی نیست که برای حقوق آنها فعالیت کند.

 

این موارد تاکید دیگری است بر اهمیت توجه به وضعیت و شرایط زندگی افراد دارای معلولیت؛ افرادی که ناخواسته با محرومیت های اجتماعی و مادی مختلفی رو به رو هستند.

 

تاکنون بیشتر اقدام های بین المللی، بیش از آنکه در مسیر استیفای حقوق معلولان کارساز شوند، جنبه نمادین به خود گرفته اند.

 

سوال اینجاست که آیا تاکنون حقوقی که برای برخورداری معلولان از امکانات اجتماعی و اقتصادی برابر در اسناد و اعلامیه های بین المللی از آنها صحبت شده، در عمل نیز به اجرا در آمده اند؟

 

رسیدن به پاسخ این سوال چندان دشوار نیست، فقط کافی است نگاهی به اطراف خود بیاندازیم به آسانی خواهیم فهمید که حمایت از حقوق افراد دارای معلولیت تنها در کاغذها آمده و آنچه در واقعیت شاهد هستیم، زیر پا گذاشته شدن بخش زیادی از حقوق این قشر از جامعه است.

 

نمادهای تضییع حقوق معلولان به خوبی در سطح شهری که در آن زندگی می کنیم، قابل شناسایی هستند. این گروه حتی برای آمد و شد عادی خود به خیابان ها با دشواری رو به رو هستند؛ چه رسد به ایفای نقش های بزرگ تر در سطوح اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی. زیرا متاسفانه هنوز بستر مناسبی برای شرکت فعال معلولان در جامعه فراهم نشده است.

 

برای فراهم شدن این بستر، آنچه اهمیت دارد، درک شرایطی است که افراد دارای معلولیت در آن قرار دارند. فقط درک عمیق مشکلاتی که معلولان برای گذران زندگی خود مجبور به دست و پنجه نرم کردن با آنها هستند، می تواند بر عزم دولت، مردم و مسوولان جهت اجرای برنامه های لازم برای کمک واقعی به این افراد بیافزاید.

 

معلولان نیز مانند همه افراد عادی حق دارند از فرصت های برابر در زندگی برخوردار باشند و جامعه هرگز این اجازه را ندارد که حق دست یابی به فرصت های برابر را از یک فرد معلول بگیرد.

 

یک فرد معلول باید بتواند برای خود شغلی داشته باشد تا از آن طریق امرار معاش کند، تا درد فقر نیز بر دردهای دیگرش افزون نشود. در همین رابطه می توان به قانون استخدام 3 درصدی معلولان مصوب 1383 مجلس شورای اسلامی اشاره کرد که تاکنون پس از گذشت نزدیک به یک دهه از سوی ارگان ها و دستگاه های اجرایی به اجرا در نیامده است.

 

این در حالی است که در قانون حمایت از معلولان تاکید شده است که دستگاه های دولتی و عمومی اعم از وزارتخانه ها و سازمان ها موظف هستند، حداقل ۳ درصد از نیروی استخدامی خود را به معلولان اختصاص دهند و این قانون به همه دستگاه ها ابلاغ شده است.

 

امید به روزی که بتوانیم شاهد حضور فعال افراد دارای معلولیت در اجتماع باشیم و علاوه بر به رسمیت شناختن حقوق معلولان در حرف، در عمل نیز مسیر ارتقای سطح زندگی برای این افراد را هموار سازیم.

 

در این رابطه همت مردم، مسوولان و متولیان امر می تواند، افق های پیشرفت و استفاده برابر از فرصت های اجتماعی را برابر دیدگان این بخش از افراد جامعه بگشاید؛ افق هایی که با بخشیدن فرصت های لازم و برابر به جامعه معلولان، امکان رشد و شکوفایی را به افراد دارای معلولیت که تاکنون با اعمالشان ثابت کرده اند ناتوان نیستند، بدهد.

 

از: مهتاب افشین نسب

  
تسهیلات مطلب
سایر مطالب این بخش سایر مطالب این بخش
نسخه قابل چاپ نسخه قابل چاپ
ارسال به دوستان ارسال به دوستان


کد امنیتی را در کادر بنویسید >
::
دفعات مشاهده: 1498 بار   |   دفعات چاپ: 363 بار   |   دفعات ارسال به دیگران: 34 بار   |   0 نظر
سایت معلولین ایران (سما) Iranian disabled people
تماس با سردبیر :info@idp.ir
Persian site map - English site map - Created in 0.062 seconds with 927 queries by yektaweb 3505